O mnie
- Florianna Zimoch
- Nazywam się SocjoTechnika. Jestem osobą,jaką jestem. Skazana za groźby karalne, osoba niegdyś często popadająca w konflikty z prawem,dziś starająca się mediować. Opowiadam się bardzo za mediacjami oraz tego,aby szerzyć mediacje od najmłodszych lat i stawiam to jako cel aby móc uczyć mediacji innych bez względu na wiek. Nie rozumiem po co uczyć się języków obcych skoro można uczyć się komunikacji międzyludzkiej. Życie powinno toczyć się według zasad zgodnych z zasadami fair play. Skazana 21 grudnia 2009, aresztowana 9 kwietnia 2015 i wyszłam na wolność 20 października 2015 uczę się żyć na nowo.
Oto ja a za mną kraty ZK:
Blog ten powstał z mej inicjatywy gdy byłam w ZK
piątek, 9 października 2015
Dzis,rowne pol roku temu...
Dzis mija rowne pol roku od czasu kiedy w mojej rodzinie wydarzyla sie wielka tragedia. Od tamtej pory jestem warzywem,ktore samodzielnie nie bedzie nigdy zylo. Bede zyla w strachu do konca zycia.Nic nie wroci mi nerwow oraz zdrowia. Wczoraj minelo rowne pol roku od czasu gdy po raz ostatni widzialam moja paczke przyjaciol.Jestem warzywem od pol roku. Mam szanse na odszkodowanie ale zaden pieniadz tego swiata nie odda mi w pelni zarowno zdrowia jak i normalnego funkcjonowania.Codziennie mysle o tym i myslec bede,ze juz nigdy nie bede zyla normalnie. Pierwsza osoba,ktora dowiedziala sie o tym wszystkim byl wlasnie Rider.To bylo o 6 rano.Wlasciwie to po 6 rano.Nie tylko dla mnie data 9.04 jest data tragiczna.9 kwietnia ,na rowne 5 lat przed moja tragedia swoja tragedie przezyla wowczas 16-letnia Paulina Sokol z Lomzy. Wtedy to mial byc dzien jak codzien dla niej.Wtedy to wydarzyla sie dla niej tragedia,ktora spowodowala,ze z niewiadomych przyczyn omal nie utonela.Wiecej o tragedii Pauliny na www.dlapauliny.pl Nie znaleziono nigdy winnych dlaczego tak sie stalo.Byl sad,byl proces ale nikt nie zostal ukarany za to co spotkalo Pauline. Jedyne co moge zrobic dla niej to oddac jrj swoj jeden procent podatku.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Smutne ale nie wolno żyć przeszłością. Żyje się tu i teraz moja droga.
OdpowiedzUsuń